مفهوم جدیدی که یاد گرفتم مفهوم extended یا گسترش مغز هست، یعنی استفاده از فضای خارج از مغز در تسریع یادگیری...یک بخشی اش میشه استفاده از ابزار های یادگیری، مثل موبایل، کامپیوتر، هوش مصنوعی، و...بخشی اش مربوط با تعامل با اجتماعه، آدم های اطراف، معلم، دوستان و...حالا باید بیشتر دربارش بخونم و بفهمم ، از هوش مصنوعی پرسیدم تو کلاس چطور میشه ازش استفاده کرد، جوابش این بود

به عنوان یک معلم حواست باشه، ممکنه دانش آموزت از اینکه احساس شکست بکنه سرخورده بشه...دم دست ترین مثال درس ریاضی هست، فرض کن یک دانش آموز توی حل مسئله ی ریاضی موفق نشه...اولش ممکنه درگیر بشه ولی تو تلاش های اول شکست بخوره...از یه جایی دیگه سرخورده میشه و دیگه حتی تلاش نمیکنه که به مسئله های ریاضی فکر کنه، ریاضی براش مساوی میشه با سرخوردگی، اضطراب، ترس، تنفر...تا انتهای دوران تحصیلش...من موردی میشناسم که دچار اين سرخوردگیه شده علی رقم اینکه هوش ریاضی بالایی داره...اینجا کار معلم هدایت دانش آموز به سمتی هست که بیاد و علت یابی کنه که چرا به جواب غلط رسیده؟!و بعد تشویقش کنه به تلاش دوباره و دوباره... و این آگاهی رو به دانش آموز بده که از شکست ها میشه درس گرفت و بالاخره موفق شد...واکنش و عمل به جا و به موقع معلم خیلی تاثیر گذاره تو شکل گیری یک رفتار تو دانش آموز... محتوای پنهان اینجا میتونه این باشه، تسلیم شدن از شکست، يا درک کردن و یاد گرفتن از شکست... و یک نکته ی ریز دیگه تقویت اعتماد به نفس دانش آموزه...ولی این وسط ما فقط داریم مسئله ی ریاضی حل میکنیم...حالا یک راه کار چه طور میشه فردی رو از این سرخوردگی در آورد...مثلا میشه مسئله رو پای تخته نوشت، و دانش آموزی بیاد و ماژیک دستش باشه برای حل مسئله... ولی اینجا معلم نکته به نکته و مرحله به مرحله راه حل رو توضیح میده... و دانش آموز هم اون ها رو مرحله به مرحله انجام میده و درنهایت به جواب درست میرسه و می شینه...برای دوره ی ابتدایی هم... روش های متنوع تدریس، استفاده از ابزار ها و مثال های عینی ، بازی های گروهی همه و همه میتونه تو لذت بخش کردن ریاضی، انگیزه بخشی، و نترسیدن از ریاضی اثر گذار باشه...آقا یه راه حل دیگه اینه که به دانش آم

جملاتی از دکتر محمود تلخابی:** برای تربیت فرزندانتان هیچ کاری نکنید، جز اینکه خودتان را بهتر کنید.**بالاترین سطح رشد زمانی هست که فرد به خودکنترلی برسه.**مربی ها یعنی والدین و معلمان باید تلاش کنند ، دانش آموزان را به سمت خودکنترلی سوق دهند ، نه اینکه بخواهند آن ها را از بیرون کنترل کنند.**و یک سوال! آیا با وجود روش های غلط در مدارس باید فرزندان را در محیط ویژه و خاصی قرار داد تا تحصیل کنند؟ و آن ها را به مدرسه نفرستاد؟!جواب خیر است، والدین می خواهند آن کودک را برای کدام جامعه،(من میگم برای کدام سیاره) میخواهند آماده کنند؟! مدارس باید به سمتی پیش روند که شبیه خانه باشند ، این یعنی محیطی که فرد در آن احساس امنیت، آرامش دارد فرصت و حق اظهار نظر، تجربه کردن، آزمودن ایده ها، دوستی و محبت، و... را دارد. ** جامعه ی ما در گذشته که کوچه و محله ها ، معنای بیشتری داشتند، و بچه ها در محله ها حضور داشتند، فرصتی بودند برای یادگیری در محیط واقعی!!! آموزش زمانی موفق تر است که در محیط واقعی انجام شود نه در محیط مصنوعی شبیه سازی شده...حرفای خودم:یاد درسایی که استادامون تو دانشگاه میگفتن افتادم... کم از این صحبت ها نشنیدم... به نظرم این حرف ها خیلی کمال گرایانه ست... و ایده آله و رسیدن بهش سخته...شایدم محاله...چون کجاست راه حل؟ کجاست راهنما؟ میگن باید فلان باشد... نمیان بگن خوب چطور میشه که یک آدم به خود کنترلی می رسد؟!یا مثلا خیلی از مسائل هم خارج از کنترله ، بله ایده آل این هست که کل جامعه جایی باشه برای آموزش و یادگیری، يا دیدگاه والدین فلان جور باشه... ولی در عمل نیست... تنها راه حلش آموزش و فرهنگ سازیه... +: علوم شناختی, تربیت